tag:blogger.com,1999:blog-29141370036528724512011-07-07T14:29:17.846-07:00HaDahttp://www.blogger.com/profile/03262020648175474377noreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-2914137003652872451.post-66445159574108910332009-04-06T15:44:00.000-07:002009-04-06T17:48:20.567-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_4CQNUN57oE0/SdqiyRVxIzI/AAAAAAAAACA/Jio-bmvZpwU/s1600-h/sunsetNick.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_4CQNUN57oE0/SdqiyRVxIzI/AAAAAAAAACA/Jio-bmvZpwU/s320/sunsetNick.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321744894223524658" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left; font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" >Κατηφορίζαμε τις θάλασσες παρέα</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > και τα νησιά μας χαιρετούσαν μεθυσμένα</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Μας τραγουδούσανε πουλιά παραδεισένια</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > ήταν ωραία η ζωή, ήταν ωραία...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Μα ξεχαστήκαμε και βγήκαμε απ' το χάρτη</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > και άρχισε η νύχτα πάλι νύχτα να ζητάει</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Κάποιον να πάρει αγκαλιά, να του μιλάει</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > τον πιο μικρό, τον πιο αθώο ναύτη...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Μόχα ο τρελός, Μόχα ο σοφός, Μόχα ο πνιγμένος</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Μόχα, αυτός που όσο και αν πιεί πια δε μεθάει</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Μες το λιμάνι τριγυρνάει μαγεμένος</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Μόχα, αυτός που όλο τα κύματα κοιτάει...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Μόχα ο τρελός, ο σοφός, ο τελειωμένος</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Μόχα, αυτός που τον ξεχώρισε η Μοίρα</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Τρέχει απ' τα μάτια του η σκουριά και η αλμύρα</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Μόχα, αυτός που τραγουδάει ευτυχισμένος...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Ξέρω τα κύματα μια μέρα αυτά τα βράχια</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > θα τα διαλύσουν, θα τα κάνουν όλα σκόνη</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Θα 'ρχεται 'κείνο το κορίτσι να ξαπλώνει</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > πάνω στην άμμο και θα τραγουδάει τάχα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Ότι θα έρθω από μακριά και 'γώ σε λίγο,</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > ότι θα μείνουμε εκεί μαζί για πάντα</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Αντίο θάλασσες και κύματα σαράντα,</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > θα λέω ψέματα πως δε θα ξαναφύγω...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Έρχεται ο Μόχα ο τρελός πάλι χαμένος,</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > κοιτάει τις άγκυρες και όλο φωνάζει "βίρα!"</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Μέσ' στο λιμάνι τριγυρνάνει μαγεμένος</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);font-family:trebuchet ms;" > Μόχα, η σκουριά η σκουριά και η αλμύρα...<br /><br /><br />Παύλος Παυλίδης..<br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51); font-weight: normal;"> Το τραγούδι αυτό γράφτηκε από τον Παύλο Παυλίδη όταν βρισκόταν καθ'οδόν σε ένα ταξίδι στην άγονη γραμμή..Είχε γράψει το πρώτο κουπλέ και έτσι όπως καθόταν στην καμπίνα του σκέφτηκε ότι ήταν η πρώτη φορά που μιλάει για έναν ήρωα στον οποίο ήθελε να δώσει ένα όνομα..Κ ενώ το ποίημα μιλούσε για ένα φανταστικό πρόσωπο το οποίο υποτίθεται ότι ήταν ναύτης βλέπει μπροστά του ένα βιβλίο με τίτλο "Μόχα ο Τρελός,Μόχα ο Σοφός"... Δεν ήξερε καν περί τίνος επρόκειτο το βιβλίο και συνέχισε με τη φράση αυτή τα στιχάκια που έγραφε και έφτασε στο τέλος του κομματιού..</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51); font-weight: normal;">Έπειτα άνοιξε το βιβλίο και διαπίστωσε ότι ο Μόχα ήταν κάποιος που είχε πεθάνει από τα βασανιστήρια σε μια φυλακή κάποιας αφρικανικής χούντας κάπου στη Νιγηρία..</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51); font-weight: normal;">Μάλλον είναι ένα υποκοριστικό του Μοχάμετ..</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 51); font-weight: normal;">Ο Μόχα λοιπόν καταδικάστηκε επειδή κάθε φορά που είχε κάτι σημαντικό στο μυαλό του έβγαινε στο δρόμο και το φώναζε..εξ ου και "Μόχα ο Τρελός, Μόχα ο Σοφός"..</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2914137003652872451-6644515957410891033?l=hada69.blogspot.com' alt='' /></div>HaDahttp://www.blogger.com/profile/03262020648175474377noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2914137003652872451.post-33902143857750602492009-03-19T09:17:00.002-07:002009-03-19T09:50:42.202-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_4CQNUN57oE0/ScJ3e6EFzYI/AAAAAAAAAAw/EWvpu3Vj1G0/s1600-h/friendship_by_wickednox.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 270px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_4CQNUN57oE0/ScJ3e6EFzYI/AAAAAAAAAAw/EWvpu3Vj1G0/s400/friendship_by_wickednox.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314941883116801410" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;font-size:100%;" > <span style="color: rgb(102, 51, 102);">Ξεκινάω να γράφω μιλώντας για τέλος..είναι λίγο αντιφατικό αυτό..αλλά έτσι είναι όλα τα πράγματα στη ζωή..Κάτι τελειώνει και ταυτόχρονα ξεκινάει κάτι άλλο..</span></span> <span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Η περίοδος αυτή είναι κάπως περίεργη για πολλούς θα έλεγα, όπως και για μένα..</span></span> <span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Πολλές αλλαγές και λίγος ο χρόνος προσαρμογής..</span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" >Ο καθένας μας καταβάλει προσπάθεια για να τις αφομειώσει με διαφορετικό τρόπο..Είμαι μικρή ακόμα για να μιλάω για δύσκολα περάσματα και φουρτούνες αλλά και αρκετά μεγάλη για να βιώνω ένα μέρος τους...</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" >Χωρίς να θέλω να πολυλογήσω αλλά να καταλήξω σε ένα πολύ σημαντικό συμπέρασμα..</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" >Είναι κάποιοι άνθρωποι στη ζωή μας που αποτελούν σταθμό..Ανεξάρτητα από το χρόνο που θα αποφασίσουμε να σταματήσουμε σε αυτό το σταθμό, ξέρουμε ότι η βοήθειά τους ήταν και είναι ανεκτίμητη..Τα λόγια τους, πολλές φορές σκληρά αλλά σοφά, μας έκαναν να ξυπνήσουμε από πολλούς ληθάργους..Μας έκαναν να ξαναδούμε αυτή τη χαρούμενη πλευρά της ζωής και όχι τη μίζερη..</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" > Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι πραγματικοί μας φίλοι,οι κολλητοί μας,οι καλύτεροι μας φίλοι και όπως αλλιώς θέλουμε να τους ονομάζουμε.Οι ταμπέλες είναι περιττές έτσι κι αλλιώς..Αρκεί καθημερινά να τους δείχνουμε με τις πράξεις μας πόσο πολύ τους αγαπάμε..Όχι δεν είναι πολλοί αριθμητικά, δε θα είχε νόημα ούτως ή άλλως...</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" >Απλά η παρουσία τους στη ζωή μας είναι ευλογία...και ένα ευχαριστώ είναι λίγο..πολύ λίγο..</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);font-family:trebuchet ms;" ></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2914137003652872451-3390214385775060249?l=hada69.blogspot.com' alt='' /></div>HaDahttp://www.blogger.com/profile/03262020648175474377noreply@blogger.com0